نامه نرگس محمدی ، همسر تقی رحمانی، به کميسيون اصل 90

به نام خداوند بخشاينده و مهرورز برهمگان



جناب آقاي انصاري راد

رياست محترم كميسيون اصل نود



همانگونه كه مستحضريد همسر اينجانب ، تقي رحماني از تاريخ 24/3/1382 در بازداشت موقت ميباشد و طي اين مدت خانواده 2 بار ملاقات و 2 بار تماس تلفني داشته ام. ملاقات اول در تاريخ 19/5/1382 و ملاقات دوم در تاريخ 17/6/1382 انجام شد و طي هر ملاقات متوجه شده ايم كه همسرم در سلول انفرادي و شرايط سخت و طاقت فرسا قرار دارد . لازم به ذكر است كه ابتدا اظهار نمايم كه همسرم از شرايط روحي و رواني بسيار مطلوب و بالايي برخوردار ميباشد و زندان را به عنوان خانه دوم خود ذكر مينمايد، اما از آنجايي كه حق و حقوق متهمان سياسي از جمله همسرم تقي رحماني كه متحمل 13 سال زندان در عصر جمهوري اسلامي ايران شده است به سادگي و با بي اعتنايي به قانون لازم الاجراي كشور و عدالت به عنوان آرمان بشريت مكررا زير پا گذاشته شده و نصيب او در اين سرزمين جز زندان و ديوارهاي بلند و تاريك آن چيز ديگري نبوده ، در حالي كه جماعتي همواره از قدرت و ثروت بهره فراوان برده اند ، بر خود لازم مي دانم كه شكايت نامه اي تسليم آن كميسيون محترم نموده تا مورد رسيدگي عاجل قرار گيرد و چنانچه تظلم خواهي ما و اعتراضات همسرم در سلول هاي انفرادي پاسخ مناسب نداشته باشد ، شكايت رسمي به محافل و سازمان هاي حقوق بشر در سطح بين الملل ، خواهم برد .
1ـ همسرم طي اين مدت دچار بيماري هاي جديد از جمله تكرار ادرار ، در اثر عدم استفاده به موقع از دستشويي شده است و در ملاقات دوم از حاد شدن اين بيماري سخن ميگفت . او ميگفت جهت درمان ، نياز به دسترسي به دستشويي دارد كه متاسفانه اين امكان به دليل حبس در سلول انفرادي كه تنها به اراده زندانبان و بازجو در سلول گشوده ميشود ،برايش وجود ندارد و ايشان در برخي مواقع ناچار در سلول انفرادي رفع نياز ميكند .بيماري هاي سر درد همسرم تشديد شده و او ميگفت كه حتي قرص مسكن هم علاج نمي كند و بيماري هموروئيد ايشان نيز به دليل عدم دسترسي ايشان به ميوه ( به گفته وي تا 60 روز ميوه نديديم ) و حد اقل نوشيدن مايعات حاد شده و به شدت عود نموده است .
2ـ بلا تكليفي و طولاني شدن بازداشت موقت در سلول انفرادي به عنوان شكنجه اي دراز مدت و با آثار زيانبار ديرپا و مقام در فرد متهم به اضافه مبهم بودن زمان بازداشت ، از جمله مواردي است كه بارها براي همسرم تكرار شده و در طي بازداشت ايشان در سالهاي 1379 الي 1381 نيز ، وي متحمل قريب به 7 ماه سلول انفرادي و بيش از يكسال بازداشت موقت شده است .
3ـ عدم پاسخگويي به خواسته هاي قانوني و مطالباتي كه همسرم داشته ، منجر به اعتصاب غذاي وي شده است . در ملاقات 17/6/1382 متوجه شديم كه همسرم در اعتراض به شرايط سخت سلول انفرادي مطلق و عدم دسترسي به كوچكترين امكان و حقوق مسلم قانوني و انساني فرد متهم شروع اعتصاب غذا نموده و حتي 3 روز هم از نوشيدن آب خود داري مي نمايد و بالاخره دادستان ( آقاي مرتضوي ) با حضور در سلول ايشان و قول هاي مكرر جهت بهبود وضع سلول انفرادي همسرم در بازداشتگاه ، خواهان شكستن اعتصاب وي مي گردد كه همسرم با لحاظ نمودن سمت دادستاني آقاي مرتضوي و پذيرش مطالبات به حق ايشان ، اعتصاب خود را شكسته ، اما متاسفانه در ملاقات اظهار داشت كه آقاي مرتضوي علي رغم پذيرفتن مطالبات و خواسته هاي من ، به هيچكدام از آنها عمل ننموده است .
4ـ همسرم تا تاريخ 17/6/1382 از دسترسي به هر گونه كتاب ، نوشته و روز نامه و رسانه خبري محروم بوده و در قرنطينه خبري مطلق نگهداري شده است .
5ـ وي از وضع بسيار نامطلوب تغذيه و ضعف جسمي سخن مي گفت كه با اضافه نمودن بيماري ها به اين شرايط ، حتي ورزش كردن را هم غير ممكن ميدانست .لرزش دستهاي او به هنگام برداشتن ليوان از روي ميز توجه خانواده را جلب نمود و زماني كه از وي سوال كرديم كه چرا دست هايت مي لرزد گفت كه ضعف شديدي دارم چون وضع تغذيه بسيار نامطلوب است .
6ـ او مكررا تذكر ميداد كه بازجويي ها از تير ماه تمام شده و ايشان بي دليل در سلول انفرادي روزگار سپري ميكند و اين در حالي است كه مراجعات ما به مقامات قضايي براي روشن شدن تكليف پرونده ه با ذكر اين دليل كه تحقيقات هنوز ادامه دارد و پروند تكميل نشده است، بي پاسخ مانده است . اين چه تحقيق و چه رسيدگي است كه ماه ها متهم در سلول رها مي شود و كسي به سرا غ او نمي رود و متهمان همچون فراموش شدگاني به سلول هاي انفرادي سپرده مي شوند و چنانچه به پايان رسيده ، چرا دادگاه بر گزار نمي شود ؟
7ـ از آنجايي كه تجسس ماموران در تاريخ 24/3/1382 در منزل اينجانب به تخريب لوازم منزل و منجر به از دست دادن منزل استيجاري مان ( به دليل خرابكاري ماموران و به هم ريختن امنيت و آسايش همسايگان ) شده است و مشكلات اقتصادي و امنيتي فراواني براي خانواده به وجود آورده است ، اينجانب از ماموران تجسس و آمران حكم شكايت نموده و حتي نسخه اي را هم به رييس كل دادگستري تهران ارايه نموده ام و خواهان رفع چنين ظلم ها و جبران خسارت وارده مي باشم .
طي دو بار ملاقاتي كه به دعوت آقاي عليزاده با رياست محترم دادگستري تهران داشتم ، ايشان به صراحت اعلام نمودند كه كساني كه چنين رفتاري نمودند مجرمند . از سويي ايشان اظهار داشتند كه مسول اين پرونده آقاي مرتضوي و بازپرس هاي ايشان مي باشند و در پي ارايه شكايت نامه اينجانب گفتند كه بر حسب وظيفه قانوني رسيدگي خواهم نمود .لذا اينجانب تقاضامندم كميسيون محترم نيز پيگير وضعيت بازداشت ، تجسس منزل ، وسايلي كه از منزل برده شده و حتي صورتمجلسي هم به خانواده ارايه نشده ، نحوه نگهداري همسرم و وضعيت پرونده وي گردد.
آقاي انصاري راد
چنانچه همسرم به اتهام هاي واهي و اثبات نشده در سلول انفرادي است در حالي كه بنا به اظهارات متعدد وزير محترم اطلاعات ، نيروهاي بازداشت شده ملي ـ مذهبي از اتهام دست داشتن در ناآرامي هاي اخير مبري هستند ، و پيگيري هاي ما نيز از مراجع داخلي تا كنون منجر به آزادي و يا حتي بهبود وضعيت نگهداري همسرم در سلول انفرادي نشده است ، خواهشمندم، ضمن پيگيري وضعيت همسرم ، امكان يا عدم امكان تحقق مطالبات قانوني همسرم و خانواده را به اطلاع ما برسانيد.
نرگس محمدی
22/6/1382