حسين خمينی در نيويورك: دين بايد از حكومت جدا باشد

بي بي سي
امين ضرغام



روز سه شنبه 23 سپتامبر، در حاشيه نشست مجمع عمومى سازمان ملل متحد "كميسيون سازمان هاى غير دولتى دينى در سازمان ملل" كنفرانسى با عنوان اسلام و حاكميت در يك جامعه سكولار برگزار كرد.

سخنرانان اين كنفرانس سيد حسين خمينى، نوه آيت الله خمينى و سيد اياد جمال الدين، يكى از روحانيون عراقى، بودند.

ويليام وندلى، دبيركل كنفرانس جهانى اديان براى صلح، در مراسم گشايش اين نشست گفت: "عراق آزمونى براى سياست هاى اسلامى است. رهبران مذهبى اين كشور بايد به مساله تنش هاى ميان اديان در عراق بپردازند و راه هاى سازنده لازم و متناسب براى ايجاد يك نظام تازه سياسى را فراهم كنند."

وى افزود گفتگوئى كه در حال حاضر در اين زمينه جريان دارد اولين قدم ضرورى در اين راه است.

وى با اين سخنان اولين سخنرانى از مجموعه سخنرانى هائى را كه كميسيون سازمان هاى غير دولتى دينى در سازمان ملل متحد تحت عنوان "دين، سازمان ملل و جامعه مدنى" تدارك ديده آغاز كرد.

سخنرانان اين جلسه دو روحانى شيعه ايرانى و عراقى بودند كه هردو براى مشاوره و مذاكره در مسأله حاكميت آينده عراق به نيويورك آمده بودند.

سيد حسين خمينى، نوه آيت الله خمينى، كه اخيرا از ايران به عراق رفته و در انتقاد از حكومت دينى در ايران چندين گفتگو و سخنرانى داشته را سيد اياد جمال الدين از بنياد خوئى همراهى مى كرد.

سخنان هردو سخنران كه با تفكر جارى اكثريت علماى اسلامى چه در ميان شيعيان و چه در بين اهل سنت تفاوت هاى اساسى داشت، بر اين محور بود كه حاكميت دينى با مفهوم اساسى اسلام مغايرت دارد و در جهان امروز قابل تحقق نيست.

سيدحسين خمينى در سخنانش گفت معناى دين آن چيزى است كه در قلب انسان مى گذرد و آن چه در قلب مى گذرد فقط در عمل فردى قابل انعكاس است و جلوه هائى از اين عمل فردى در اجتماع هم قابل رؤيت است.

وى افزود اما شكل ديگرى هم عنوان شده كه شكل حكومت دينى است و اين تجلى از دين است كه من در باره اش صحبت خواهم كرد و نشان خواهم داد كه دين بايد از حكومت جدا باشد.

وى آنگاه با اشاره به مبانى تفكر اسلامى يعنى قرآن و حديث گفت قرآن، تأويل آيات را فقط در توان خدا و صاحبان معرفت مى داند. وی با استناد به آيات و احاديث گوناگون صاحبان معرفت يا "راسخون فى العلم" را محدود به مراجع وحى و معصومين كرد و گفت: در غياب آنها و در جهانى كه ما امروز زندگى مى كنيم كه كسى از اين كيفيت برخوردار نيست، تنها مرجعى كه براى اداره جامعه اسلامى باقى مى ماند، عقل و حاكميت آنست.

وى با اشاره به معصوم نبودن كسانى كه مدعى علم به قرآن هستند و تناقض ادعاى آنها با آن چه او از آيات و احاديث نقل كرده بود گفت عمل اين افراد در حقيقت اسباب حصر و نفى اسلام و قرآن حتا در جوامع مسلمان شده و دست دولت ها را هم بسته است.

سخنران ديگر جلسه حجت الاسلام اياد جمال الدين، روحانى شيعه عراقى، كه در مباحث جارى در عراق پيرامون نقش دين در حكومت فعاليت گسترده اى دارد، با اشاره به نمونه هاى تاريخى حكومت اسلامى گفت معناى اسلام محبت و ايثارى است كه در قلب مؤمنين ايجاد مى شود و اين كيفيتى است خصوصى و شخصى كه به محض اين كه در رابطه با قدرت حكومتى قرار مى گيرد، تجليات منافقانه پيدا مى كند چون مردم نه از ترس خدا كه از ترس حكام ناچار از عمل دوگانه و دوروئى مى شوند و با تظاهر اسلامى مفهوم باطنى ديندار بودنشان را از دست مى دهند.

وى حتا با اشاره به سال هاى اوليه اسلام در مكه و مدينه گفت در مكه غيرمسلمان ها با جرأت مى توانستند از مسلمان نبودن خودشان حرف بزنند اما زمانى كه اسلام در مدينه به حاكميت رسيد، اولين جلوه هاى دوروئى و پنهان كردن اعتقادات باطنى افراد ظاهر شد.

وى گفت ترس از حكومت و اطاعت از دستورات حاكمان دينى بود كه دست جمعى از مسلمان را به خون نوه پيامبر در كربلا آلوده كرد.

آقاى جمال الدين گفت شخصا ترجيح مى دهد كافر باشد تا اين كه تحت سلطه مدعيان اسلام نظير طالبان قرار گيرد.